Oddział przedsiębiorcy zagranicznego a podatki. 1. Podatek dochodowy. Aby określić, czy przedsiębiorca zagraniczny, który prowadzi działalność na terenie Polski, musi płacić podatek dochodowy w Polsce, należy sprawdzić, czy spełnione są wymagane warunki dla uznania za zagraniczny zakład tego przedsiębiorcy. Faktura dla zagranicznego podmiotu powinna być wystawiona w języku zrozumiałym dla obu stron. Najczęściej będzie to język angielski. Czasami, ale jest to bardzo rzadko można użyć języka ojczystego kontrahenta. Przedsiębiorca, który prowadzi KPiR powinien posiadać także polską wersję faktury. Może być potrzebna w razie Oddział może natomiast występować w obrocie prawnym ze skutkiem dla przedsiębiorcy macierzystego i skoro stanowi przedłużenie przedsiębiorcy macierzystego, przedsiębiorstwo to i jego oddział stanowią jednego podatnika na gruncie podatku VAT, a zatem podawanie na fakturze sprzedaży czy też zakupu danych oddziału nie jest sprzeczne Od początku 2014 r. przedsiębiorców wystawiających faktury dla klientów zagranicznych obowiązują dokładnie takie same terminy, jak w przypadku transakcji krajowych. A więc fakturę trzeba wystawić najpóźniej do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano usługę. Dokument księgowy można ponadto wystawić do Działalność oddziału może być prowadzona w węższym zakresie, ale nigdy w szerszym w stosunku do przedsiębiorstwa zagranicznego tworzącego oddział. Przedsiębiorca zagraniczny może na terytorium Polski utworzyć jeden lub więcej oddziałów, lecz w każdym musi zostać ustanowiona osoba upoważniona do reprezentowania Vay Tiền Trả Góp 24 Tháng. W jakiej formie możesz prowadzić działalność w Polsce Jeśli chcesz założyć firmę, masz do wyboru kilka jej rodzajów (form prawnych): jednoosobowa działalność gospodarcza spółka cywilna spółki kapitałowe: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna spółki osobowe: spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna. Przeczytaj więcej o: spółkach osobowych: partnerskiej, komandytowej i komandytowo-akcyjnej spółkach kapitałowych: z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółce akcyjnej i akcyjnej jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą na Pamiętaj, że spółce cywilnej nie przysługuje status przedsiębiorcy. Przedsiębiorcami są wyłącznie wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Obywatele Unii Europejskiej, którzy chcą wykonywać w Polsce działalność gospodarczą mogą: założyć w Polsce własną firmę świadczyć transgranicznie usługi założyć w Polsce oddział przedsiębiorcy zagranicznego, jeśli prowadzą już firmę w którymś z państw członkowskich Unii Europejskiej. Obywatele państw, które nie należą do Unii Europejskiej, mogą: założyć w Polsce działalność po spełnieniu dodatkowych warunków założyć w Polsce oddział przedsiębiorcy zagranicznego, jeżeli ratyfikowane umowy międzynarodowe podpisane z Polską nie wykluczają takiej możliwości. Przeczytaj, w jakiej formie działalność w Polsce może prowadzić cudzoziemiec. Co trzeba wziąć pod uwagę, wybierając formę działalności Wybór formy działalności to ważna decyzja. Pomiędzy jednoosobową działalnością i spółkami handlowymi jest wiele różnic, które dotyczą przede wszystkim: tego, czy będziesz prowadzić działalność samodzielnie, czy ze wspólnikami odpowiedzialności za zobowiązania opodatkowania i rodzaju księgowości minimalnego kapitału potrzebnego do założenia firmy formy reprezentacji, czyli tego, kto może reprezentować firmę na przykład w sprawach urzędowych miejsca, w którym rejestrujesz firmę i załatwiasz sprawy z nią związane. Kto może założyć firmę Jednoosobowa działalność gospodarcza Wyłącznie jedna osoba fizyczna. Spółka cywilna Minimum dwóch wspólników: osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne mające zdolność prawną. Spółka jawna Minimum dwóch wspólników: osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne mające zdolność prawną. Spółka partnerska Minimum dwie osoby fizyczne uprawnione do wykonywania wolnych zawodów (partnerzy). Spółka komandytowa Dwóch lub więcej wspólników: osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, w tym co najmniej jeden komplementariusz (odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania spółki) i jeden komandytariusz (odpowiada za zobowiązania spółki do wysokości sumy komandytowej. Spółka komandytowo-akcyjna Dwóch lub więcej wspólników: osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne mające zdolność prawną, w tym jeden komplementariusz (odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania spółki) i jeden akcjonariusz (nie odpowiada za zobowiązania spółki). Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Minimum jeden założyciel (osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność prawną). Założycielem nie może być wyłącznie jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Prosta spółka akcyjna Dwóch lub więcej wspólników: osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność prawną. Prosta spółka akcyjna nie może być założona przez jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka akcyjna Minimum jeden założyciel: osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Założycielem nie może być wyłącznie jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jak wybrać nazwę firmy Jednoosobowa działalność gospodarcza Nazwa musi zawierać imię i nazwisko właściciela firmy. Dodatkowo w nazwie może się znaleźć treść informująca o profilu działalności. Spółka cywilna Brak bezpośrednich regulacji. Co do zasady, jeżeli spółka wystawia faktury stwierdzające dokonanie sprzedaży, powinna zawierać imiona i nazwiska, nazwę bądź skróconą nazwę firmy i adresy wspólników wraz z oznaczeniem „spółka cywilna” lub „ Spółka jawna Nazwa powinna zawierać nazwisko albo pełną nazwę firmy przynajmniej jednego wspólnika, a także oznaczenie „spółka jawna” lub „sp. j.”. Spółka partnerska Nazwa powinna zawierać: • nazwisko przynajmniej jednego partnera oraz zwrot „i partner” – jeśli spółkę tworzy dwóch wspólników – albo „i partnerzy” – jeśli spółkę tworzy więcej niż dwóch wspólników – albo „spółka partnerska” lub skrót „sp. p.” – jeśli nazwa spółki zawiera wyliczenie nazwisk wszystkich partnerów • wskazanie wolnego zawodu wykonywanego w spółce. Gdy w spółce wykonywanych jest kilka wolnych zawodów, to należy je wszystkie oznaczyć w nazwie firmy. Spółka komandytowa Nazwa powinna zawierać nazwisko albo pełną nazwę firmy przynajmniej jednego komplementariusza, a także oznaczenie „spółka komandytowa” lub „sp. k.”. Nazwa nie może zawierać nazwiska ani firmy komandytariusza. Spółka komandytowo-akcyjna Nazwa powinna zawierać nazwisko albo pełną nazwę firmy przynajmniej jednego komplementariusza, a także oznaczenie „spółka komandytowo-akcyjna” lub „ Nazwa nie może zawierać nazwiska ani firmy akcjonariusza. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Nazwa może być obrana dowolnie, ale musi zawierać określenie „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” lub „spółka z lub „sp. z Prosta spółka akcyjna Nazwa może być obrana dowolnie, powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie „prosta spółka akcyjna” lub „ Spółka akcyjna Nazwa może być obrana dowolnie, ale musi zawierać określenie „spółka akcyjna” lub „ Przeczytaj, jak nazwać firmę. Czy potrzebna jest umowa lub statutu Jednoosobowa działalność gospodarcza Nie. Podstawą działania jest rejestracja w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Spółka cywilna Tak. Umowa w formie pisemnej. Spółka jawna Tak. Umowa musi być zawarta: w formie pisemnej pod rygorem nieważności w formie aktu notarialnego: jeśli wkładem wspólnika jest nieruchomość z podpisami notarialnie poświadczonymi: jeśli wkładem wspólnika jest przedsiębiorstwo przez internet w systemie S24 – jeśli wnoszone są wkłady wyłącznie w formie pieniężnej. Spółka partnerska Tak. Umowa musi być zawarta: w formie pisemnej pod rygorem nieważności w formie aktu notarialnego: jeśli wkładem wspólnika jest nieruchomość z podpisami notarialnie poświadczonymi: jeśli wkładem wspólnika jest przedsiębiorstwo. Spółka komandytowa Tak. Umowa może być zawarta: w formie aktu notarialnego przez internet w systemie S24 – jeśli wnoszone są wkłady wyłącznie w formie pieniężnej. Spółka komandytowo-akcyjna Tak. Statut w formie aktu notarialnego. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Tak. Umowa może być zawarta: w formie aktu notarialnego (w przypadku założenia spółki przez jedną osobę jest to akt założycielski) przez internet w systemie S24 – jeśli wnoszone są wkłady wyłącznie w formie pieniężnej. Prosta spółka akcyjna Tak. Umowa może być zawarta: w formie aktu notarialnego (w przypadku założenia spółki przez jedną osobę jest to akt założycielski) przez internet w systemie S24 – jeśli wnoszone są wkłady wyłącznie w formie pieniężnej. Spółka akcyjna Tak. Statut w formie aktu notarialnego. Gdzie zarejestruję firmę Jednoosobowa działalność gospodarcza Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Przeczytaj, jak założyć firmę jednoosobową online. Spółka cywilna Rejestr REGON. Każdy ze wspólników rejestruje się w CEIDG. Przeczytaj, jak uzyskać numer REGON dla spółki cywilnej. Spółka jawna Krajowy Rejestr Sądowy (KRS). Możliwa rejestracja online w systemie S24. Przeczytaj, jak założyć spółkę jawną. Spółka partnerska Krajowy Rejestr Sądowy (KRS). Przeczytaj, jak założyć spółkę partnerską. Spółka komandytowa Krajowy Rejestr Sądowy (KRS) Przeczytaj, jak założyć spółkę komandytową. Spółka komandytowo- akcyjna Krajowy Rejestr Sądowy (KRS). Przeczytaj, jak założyć spółkę komandytowo-akcyjną. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Krajowy Rejestr Sądowy (KRS). Przeczytaj, jak założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Prosta spółka akcyjna Krajowy Rejestr Sądowy (KRS). Przeczytaj, jak założyć PSA Spółka akcyjna Krajowy Rejestr Sądowy (KRS). Przeczytaj, jak założyć spółkę akcyjną Czy firma jest samodzielnym podmiotem w obrocie gospodarczym Jednoosobowa działalność gospodarcza Nie. Firma nie jest podmiotem praw i obowiązków i nie dokonuje we własnym imieniu czynności prawnych. Tę rolę pełni osoba fizyczna, wykonująca działalność gospodarczą (właściciel firmy). Spółka cywilna Nie. W obrocie gospodarczym spółka cywilna nie występuje jako osobny podmiot od jej wspólników. Nie jest podmiotem praw i obowiązków i nie dokonuje we własnym imieniu czynności prawnych. Tę rolę pełnią w spółce cywilnej wspólnicy. Spółka jawna Tak. Spółka jest odrębnym uczestnikiem obrotu od jej wspólników. Może nabywać prawa (w tym własność), zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną. Nie posiada osobowości prawnej. Spółka partnerska Tak. Spółka jest odrębnym uczestnikiem obrotu od jej wspólników. Może nabywać prawa (w tym własność), zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną. Nie posiada osobowości prawnej. Spółka komandytowa Tak. Spółka jest odrębnym uczestnikiem obrotu od jej wspólników. Może nabywać prawa (w tym własność), zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną. Nie posiada osobowości prawnej. Spółka komandytowo-akcyjna Tak. Spółka jest odrębnym uczestnikiem obrotu od jej wspólników. Może nabywać prawa (w tym własność), zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną. Nie posiada osobowości prawnej. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Tak. Spółka posiada osobowość prawną, jest pełnoprawnym podmiotem praw i obowiązków niezależnym od jej wspólników. Może dokonywać we własnym imieniu wszystkie czynności prawne, zarówno sądowe, jak i pozasądowe. Prosta spółka akcyjna Tak. Spółka posiada osobowość prawną, jest pełnoprawnym podmiotem praw i obowiązków niezależnym od jej wspólników. Może dokonywać we własnym imieniu wszystkie czynności prawne, zarówno sądowe, jak i pozasądowe. Spółka akcyjna Tak. Spółka posiada osobowość prawną, jest pełnoprawnym podmiotem praw i obowiązków niezależnym od jej wspólników. Może dokonywać we własnym imieniu wszystkie czynności prawne, zarówno sądowe, jak i pozasądowe. Czy muszę wnieść minimalny wkład finansowy Jednoosobowa działalność gospodarcza Nie. Spółka cywilna Nie, Wspólnicy muszą wnieść wkłady, które mogą polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Spółka jawna Spółka partnerska Spółka komandytowa Nie. Spółka jest odrębnym od wspólników bytem prawnym i, żeby rozpocząć działalność, powinna dysponować określonym w umowie majątkiem. Majątek powstaje w wyniku wniesienia wkładów przez wspólników. Wkłady mogą być pieniężne, niepieniężne albo polegać na świadczeniu usług na rzecz spółki. Dzięki wniesionym wkładom wspólnicy otrzymują udziały (określone prawa) w spółce. Spółka komandytowo- akcyjna Tak. Minimalna wysokość kapitału zakładowego wynosi 50 000 zł. Kapitał zakładowy może być pokryty wkładami pieniężnymi lub niepieniężnymi. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Tak. Minimalna wysokość kapitału zakładowego wynosi 5 000 zł. Wkłady na kapitał zakładowy wnoszą wszyscy wspólnicy i mogą być one pieniężne lub niepieniężne. Prosta spółka akcyjna Tak. Minimalna wysokość kapitału zakładowego wynosi 1 zł. Wkłady na pokrycie kapitału zakładowego mogą być pieniężne lub niepieniężne. Spółka akcyjna Tak. Minimalna wysokość kapitału zakładowego wynosi 100 000 zł. Wkłady na pokrycie kapitału zakładowego mogą być pieniężne lub niepieniężne. Czy w firmie muszą być oficjalne organy Jednoosobowa działalność gospodarcza Nie. Spółka cywilna Nie. Spółka jawna Nie. Spółka partnerska Nie, choć można powołać zarząd. Spółka komandytowa Nie. Spółka komandytowo- akcyjna Tak: walne zgromadzenie rada nadzorcza (jeśli w spółce jest więcej niż 25 akcjonariuszy). Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Tak: zgromadzenie wspólników zarząd rada nadzorcza i/lub komisja rewizyjna albo oba te organy w przypadku spółek, w których kapitał zakładowy przewyższa kwotę 500 tys. zł, a wspólników jest więcej niż 25. Prosta spółka akcyjna Tak: zarząd rada nadzorcza lub rada dyrektorów łącząca funkcje zarządu i rady nadzorczej walne zgromadzenie. Spółka akcyjna Tak: walne zgromadzenie akcjonariuszy zarząd rada nadzorcza. Kto reprezentuje firmę Jednoosobowa działalność gospodarcza Wszelkie czynności faktyczne i prawne podejmuje osoba wykonującą działalność. Spółka cywilna Prawo reprezentowania spółki ma każdy wspólnik. Nie ma znaczenia, czy jest nim osoba fizyczna czy też osoba prawna. Szczegółowy sposób reprezentacji można określić w umowie spółki. Spółka jawna Co do zasady prawo reprezentowania spółki ma każdy wspólnik. Nie ma znaczenia, czy wspólnikiem jest osoba fizyczna czy też osoba prawna. Szczegółowy sposób reprezentacji można określić w umowie spółki. Spółka partnerska Co do zasady prawo reprezentowania spółki ma każdy z partnerów. Umowa spółki może przewidywać inny sposób reprezentacji, przez partnera łącznie z innym partnerem lub prokurentem. Spółka partnerska może powołać zarząd, który będzie reprezentował spółkę i prowadził jej sprawy. Do zarządu mogą być powołani wspólnicy lub osoby spoza ich grona. Spółka komandytowa Każdy wspólnik będący komplementariuszem może samodzielnie reprezentować spółkę. Wspólnik będący komandytariuszem może reprezentować spółkę tylko jako jej pełnomocnik. Spółka komandytowo- akcyjna Każdy wspólnik będący komplementariuszem może samodzielnie reprezentować spółkę. Akcjonariusz może reprezentować spółkę tylko jako jej pełnomocnik. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółkę reprezentuje zarząd. Jeśli zarząd jest wieloosobowy, do skutecznej reprezentacji konieczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu lub członka zarządu i prokurenta (umowa spółki może inaczej określić sposób reprezentacji). Zarząd może również ustanowić pełnomocnika do załatwienia określonych spraw. Prosta spółka akcyjna Spółkę reprezentuje zarząd lub rada dyrektorów. Jeżeli zarząd spółki jest wieloosobowy, wszyscy jego członkowie będą obowiązani i jednocześnie uprawnieni do wspólnego prowadzenia spraw PSA (umowa spółki lub regulamin zarządu może inaczej określić sposób reprezentacji). Spółka akcyjna Spółkę reprezentuje zarząd, który składa się z jednego lub większej liczby członków. Jeśli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentacji określa statut spółki. Jeśli statut tego nie określa, do skutecznej reprezentacji konieczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu lub członka zarządu i prokurenta. Zarząd może również ustanowić pełnomocnika do złożenia oświadczenia w imieniu spółki w określonej sprawie. Kto może podejmować decyzje dotyczące działania firmy Jednoosobowa działalność gospodarcza Osoba fizyczna wykonująca działalność (właściciel firmy). Spółka cywilna Prawo prowadzenia spraw spółki przysługuje każdemu ze wspólników. Umowa spółki może odmiennie regulować prowadzenie spraw spółki (wskazani wspólnicy mogą być pozbawieni tego prawa lub ich prawo może zostać ograniczone) Spółka jawna Każdy wspólnik ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki. Nie ma znaczenia, czy jest nim osoba fizyczna czy osoba prawna. Krąg podmiotów uprawnionych do prowadzenia spraw spółki może być ukształtowany inaczej w umowie spółki. Spółka partnerska Co do zasady prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki ma każdy partner. Prowadzenie spraw spółki może zostać powierzone jednemu lub kilku wspólnikom – na podstawie umowy spółki lub późniejszej uchwały wspólników. Spółka partnerska może powołać zarząd, który będzie reprezentował spółkę i prowadził jej sprawy. Do zarządu mogą być powołani wspólnicy lub osoby spoza ich grona. Powołanie zarządu wyłącza uprawnienia wspólników w tym zakresie. Spółka komandytowa Co do zasady prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki należy do każdego komplementariusza, zaś komandytariusz jest pozbawiony tego prawa i obowiązku. Zasada ta może być odmiennie uregulowana w umowie spółki. Spółka komandytowo- akcyjna Co do zasady prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki należy do każdego komplementariusza, zaś akcjonariusz jest pozbawiony tego prawa. Statut może odmiennie regulować zasady prowadzenia spraw. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki należy do każdego członka zarządu. Jeżeli zarząd jest wieloosobowy zasady prowadzenia spraw spółki może szczegółowo określać umowa spółki. W przypadku braku postanowień umownych w tym zakresie każdy członek zarządu może bez uprzedniej uchwały zarządu prowadzić sprawy nieprzekraczające zwykłych czynności spółki. Gdyby jednak którykolwiek z pozostałych członków zarządu sprzeciwił się jej prowadzeniu, wymagana jest uchwała całego zarządu. Prosta spółka akcyjna Prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki należy do zarządu lub rady dyrektorów. Spółka akcyjna Prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki przysługuje zarządowi, o ile statut nie zastrzega inaczej. Kto jest odpowiedzialny za zobowiązania firmy Jednoosobowa działalność gospodarcza Osoba fizyczna wykonująca działalność. Spółka cywilna Wspólnicy spółki. Spółka jawna Spółka i wspólnicy. Spółka partnerska Spółka i partnerzy. Partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania, które pozostają w związku z wykonywaniem wolnego zawodu przez innego partnera w tej spółce. Spółka komandytowa Spółka i wspólnicy. Spółka komandytowo- akcyjna Spółka i komplementariusze. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka. W określonych sytuacjach odpowiedzialność może ponosić zarząd. Prosta spółka akcyjna Spółka. Spółka akcyjna Spółka. Czy muszę pokryć zobowiązania firmy z majątku prywatnego Jednoosobowa działalność gospodarcza Tak – występuje nieograniczona odpowiedzialność właściciela za zobowiązania firmy całym majątkiem, a więc zarówno powstałym w wyniku prowadzenia firmy, jak i jego majątkiem osobistym. Spółka cywilna Tak – występuje solidarna i nieograniczona odpowiedzialność wspólników za zobowiązania spółki. Obejmuje zarówno majątek powstały w wyniku prowadzenia firmy, jak i majątki osobiste wspólników. W przypadku spłaty długu przez jednego ze wspólników, pozostali są zwolnieni z odpowiedzialności. Spółka jawna Tak – występuje solidarna odpowiedzialność spółki i wspólników. Jeśli więc majątek spółki nie wystarcza na spłatę zobowiązań, odpowiedzialność za zobowiązania spoczywa na wspólnikach, którzy wówczas odpowiadają całym swoim majątkiem bez ograniczenia. Spółka partnerska Tak – występuje solidarna odpowiedzialność spółki i partnerów za zobowiązania spółki. Jeśli więc majątek spółki nie wystarcza na spłatę zobowiązań, odpowiedzialność za zobowiązania spoczywa na partnerach, którzy wówczas odpowiadają całym swoim majątkiem bez ograniczenia. Odpowiedzialność partnera jest wyłączona w przypadku: zobowiązań, które powstały w związku z wykonywaniem przez pozostałych partnerów wolnego zawodu w spółce zobowiązań spowodowanych przez pracowników i współpracowników spółki, które podlegały kierownictwu innego partnera przy świadczeniu usług związanych z przedmiotem działalności spółki. Spółka komandytowa Tak – występuje solidarna odpowiedzialność spółki i wspólników. Jeśli majątek spółki nie wystarcza na spłatę zobowiązań, odpowiedzialność za zobowiązania spoczywa na wspólnikach. Odpowiedzialność wspólników jest uzależniona od statusu, jaki posiadają: komplementariusz odpowiada całym swoim majątkiem bez ograniczenia komandytariusz odpowiada do wysokości sumy komandytowej. Spółka komandytowo-akcyjna Tak – w zależności od statusu wspólnika. Solidarna odpowiedzialność spółki i wspólników o statusie komplementariusza. Jeśli majątek spółki nie wystarcza na spłatę zobowiązań, odpowiedzialność za zobowiązania spoczywa na wspólnikach – komplementariuszach. Akcjonariusz co do zasady nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Jednak w przypadku zaciągnięcia przez spółkę zobowiązania przekraczającego jej majątek, wkład wniesiony przez akcjonariusza zostanie przeznaczony na spłatę powstałego zadłużenia. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Nie – występuje nieograniczona odpowiedzialność spółki za jej zobowiązania. Jeśli majątek spółki nie wystarcza na spłatę jej zobowiązań, odpowiedzialność ponoszą członkowie zarządu, całym swoim majątkiem. Odpowiedzialność zarządu może zostać ograniczona w określonych przypadkach. Prosta spółka akcyjna Nie – występuje nieograniczona odpowiedzialność spółki za jej zobowiązania. Spółka akcyjna Nie – występuje nieograniczona odpowiedzialność spółki za jej zobowiązania. Jaki podatek dochodowy (PIT/ CIT) będę płacić Jednoosobowa działalność gospodarcza Przedsiębiorca może wybrać: opodatkowanie na zasadach ogólnych: według skali podatkowej 12% lub 32% albo podatkiem liniowym 19% opodatkowanie w formach zryczałtowanych: ryczałt od przychodów ewidencjonowanych albo kartę podatkową (pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów). Spółka cywilna Spółka nie jest podatnikiem podatku dochodowego, podatek płacą wspólnicy. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) podlegają dochody każdego ze wspólników proporcjonalnie do ich udziału w spółce. Spółka jawna Co do zasady spółka nie jest podatnikiem podatku dochodowego, podatek płacą wspólnicy. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy wspólnikami spółki nie są wyłącznie osoby fizyczne, a spółka nie złoży informacji o podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających prawa do udziału w zysku tej spółki. Spółka partnerska Spółka nie jest podatnikiem podatku dochodowego, podatek płacą partnerzy. Partnerzy mają do wyboru dwie formy opodatkowania: opodatkowanie na zasadach ogólnych: według skali podatkowej 12% lub 32% albo podatkiem liniowym 19%. Spółka komandytowa Spółka komandytowo-akcyjna Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Prosta spółka akcyjna Spółka akcyjna Spółka opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób prawnych Stawki podatku dochodowego od osób prawnych to: 19% – stawka podstawowa 9% – obniżona stawka dla małych podatników (czyli takich, których wartość przychodu ze sprzedaży wraz z kwotą VAT nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym równowartości euro oraz podatników rozpoczynających działalność – w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność. W rzeczywistości dochodzi do podwójnego opodatkowania: przychód wypracowany przez spółkę opodatkowany jest na poziomie spółki przy wypłacie dywidendy wspólnikom dochodzi do ponownego opodatkowania, tym razem na poziomie wspólników. Wypłata wspólnikom dywidendy opodatkowana jest zasadniczo zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19% (PIT/CIT – w zależności od tego, czy wspólnik jest odpowiednio osobą fizyczną lub osobą prawną). Przeczytaj, jak wybrać optymalna formę opodatkowania. Jaką księgowość muszę prowadzić Jednoosobowa działalność gospodarcza Przedsiębiorca może prowadzić księgowość w formie księgi przychodów i rozchodów (księgowość uproszczona), dopóki nie przekroczy ustawowego limitu przychodów w wysokości 2 mln euro. Jeśli przekroczy ten limit, musi przejść na pełną księgowość, czyli rozpocząć prowadzenie ksiąg rachunkowych. Spółka cywilna Przedsiębiorca może prowadzić księgowość w formie księgi przychodów i rozchodów (księgowość uproszczona), dopóki nie przekroczy ustawowego limitu przychodów w wysokości 2 mln euro. Jeśli przekroczy ten limit, musi przejść na pełną księgowość, czyli rozpocząć prowadzenie ksiąg rachunkowych. Spółka jawna Przedsiębiorca może prowadzić księgowość w formie księgi przychodów i rozchodów (księgowość uproszczona), dopóki nie przekroczy ustawowego limitu przychodów w wysokości 2 mln euro. Jeśli przekroczy ten limit, musi przejść na pełną księgowość, czyli rozpocząć prowadzenie ksiąg rachunkowych. Spółka partnerska Przedsiębiorca może prowadzić księgowość w formie księgi przychodów i rozchodów (księgowość uproszczona), dopóki nie przekroczy ustawowego limitu przychodów w wysokości 2 mln euro. Jeśli przekroczy ten limit, musi przejść na pełną księgowość, czyli rozpocząć prowadzenie ksiąg rachunkowych. Spółka komandytowa Spółka jest zobowiązana prowadzić pełną księgowość, czyli musi prowadzić księgi rachunkowe. Dodatkowo w jej ramach konieczne jest sporządzanie sprawozdań finansowych oraz sprawdzanie stanu aktywów i pasywów przedsiębiorstwa. Spółka komandytowo-akcyjna Spółka jest zobowiązana prowadzić pełną księgowość, czyli musi prowadzić księgi rachunkowe. Dodatkowo w jej ramach konieczne jest sporządzanie sprawozdań finansowych oraz sprawdzanie stanu aktywów i pasywów przedsiębiorstwa. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka jest zobowiązana prowadzić pełną księgowość, czyli musi prowadzić księgi rachunkowe. Dodatkowo w jej ramach konieczne jest sporządzanie sprawozdań finansowych oraz sprawdzanie stanu aktywów i pasywów przedsiębiorstwa. Prosta spółka akcyjna Spółka jest zobowiązana prowadzić pełną księgowość, czyli musi prowadzić księgi rachunkowe. Dodatkowo w jej ramach konieczne jest sporządzanie sprawozdań finansowych oraz sprawdzanie stanu aktywów i pasywów przedsiębiorstwa. Spółka akcyjna Spółka jest zobowiązana prowadzić pełną księgowość, czyli musi prowadzić księgi rachunkowe. Dodatkowo w jej ramach konieczne jest sporządzanie sprawozdań finansowych oraz sprawdzanie stanu aktywów i pasywów przedsiębiorstwa. Przeczytaj więcej o księgowości i ewidencjach w firmie. Czy będę płacić składki do ZUS Jednoosobowa działalność gospodarcza Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą pełni funkcję płatnika składek: płaci składki za siebie i za pracownika. Spółka cywilna Spółka jawna Spółka partnerska Spółka komandytowa Spółka pełni funkcję płatnika składek jedynie za osoby świadczące w niej pracę na podstawie umowy o pracę bądź umowy-zlecenia. Każdy wspólnik jest traktowany przez ZUS jak przedsiębiorca. Oznacza to, że musi co miesiąc odprowadzać składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne od podstawy wymiaru podawanej co roku przez ZUS. Dobrowolne jest natomiast opłacanie składek na ubezpieczenie chorobowe, które uprawnia do zasiłku w trakcie zwolnienia lekarskiego. Spółka komandytowo-akcyjna Spółka pełni funkcję płatnika składek jedynie za osoby świadczące w niej pracę na podstawie umowy o pracę bądź umowy-zlecenia. Wspólnik, który jest w takiej spółce komplementariuszem, i wspólnik będący akcjonariuszem nie podlegają z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym. Wspólnicy spółki komandytowo-akcyjnej mogą jednak przystąpić do dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych oraz samodzielnie opłacać za siebie składki na te ubezpieczenia. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka pełni funkcję płatnika składek jedynie za osoby świadczące w niej pracę na podstawie umowy o pracę bądź umowy-zlecenia. Płatnikiem składek z tytułu pozostawania wspólnikiem spółki jednoosobowej jest wspólnik. W przypadku, gdy spółkę tworzy co najmniej dwóch wspólników, wspólnik nie jest objęty obowiązkiem uiszczania składki ZUS. Prosta spółka akcyjna Spółka pełni funkcję płatnika składek jedynie za osoby świadczące w niej pracę na podstawie umowy o pracę bądź umowy-zlecenia. Przy czym akcjonariusz nie ma obowiązku płacenia składek ZUS niezależnie od tego, czy spółkę będzie tworzył jeden akcjonariusz lub więcej, każdy z nich będzie zwolniony z obowiązku płatności składek na ubezpieczenie społeczne (akcjonariusz będzie zobowiązany uiścić składki ZUS w przypadku, gdy jako wkład do spółki wniesie świadczenie pracy lub usług). Spółka akcyjna Spółka pełni funkcję płatnika składek jedynie za osoby świadczące w niej pracę na podstawie umowy o pracę bądź umowy-zlecenia. Przeczytaj, jakie składki ZUS płaci przedsiębiorca. Czy mogę zawiesić działalność firmy Jednoosobowa działalność gospodarcza Tak. Jednoosobowa działalność gospodarcza może być zawieszona tylko wtedy, kiedy przedsiębiorca nie zatrudnia pracowników. Okres zawieszenia: minimum 30 dni (jeśli obejmuje miesiąc luty, to odpowiednio 28 lub 29 dni). Przeczytaj, jak zgłosić zawieszenie w CEIDG. Spółka cywilna Tak. W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w spółce cywilnej zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników. Spółkę można zawiesić, jeśli nie zatrudnia ona pracowników. Okres zawieszenia: minimum 30 dni (jeśli obejmuje miesiąc luty to odpowiednio 28 lub 29 dni). Zawieszenie musisz zgłosić do GUS, urzędu skarbowego i CEIDG. Spółka jawna Tak. Spółka jawna może zawiesić działalność pod warunkiem, że nie zatrudnia pracowników. Spółkę można zawiesić na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Data zawieszenia działalności powinna wskazywać treść uchwały wspólników o zawieszenie działalności i w tym przypadku nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o zawieszenie w KRS. Spółka partnerska Tak. Spółka partnerska może zawiesić działalność pod warunkiem, że nie zatrudnia pracowników. Spółkę można zawiesić na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Data zawieszenia działalności powinna wskazywać treść uchwały wspólników o zawieszenie działalności i w tym przypadku nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o zawieszenie w KRS. Spółka komandytowa Tak. Spółka komandytowa może zawiesić działalność pod warunkiem, że nie zatrudnia pracowników. Spółkę można zawiesić na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Data zawieszenia działalności powinna wskazywać treść uchwały komplementariuszy o zawieszeniu działalności i w tym przypadku nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o zawieszenie w KRS. Spółka komandytowo-akcyjna Tak. Spółka komandytowo-akcyjna może zawiesić działalność pod warunkiem, że nie zatrudnia pracowników. Spółkę można zawiesić na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Data zawieszenia działalności powinna wskazywać treść uchwały zarządu o zawieszeniu działalności i w tym przypadku nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o zawieszenie w KRS. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Tak. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może zawiesić działalność pod warunkiem, że nie zatrudnia pracowników. Spółkę można zawiesić na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Data zawieszenia działalności powinna wskazywać treść uchwały zarządu o zawieszeniu działalności i w tym przypadku nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o zawieszenie w KRS. Prosta spółka akcyjna Tak. Spółka prosta spółka akcyjna może zawiesić działalność pod warunkiem, że nie zatrudnia pracowników. Spółkę można zawiesić na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Data zawieszenia działalności powinna wskazywać treść uchwały zarządu lub rady dyrektorów o zawieszeniu działalności i w tym przypadku nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o zawieszenie w KRS. Spółka akcyjna Tak. Spółka akcyjna może zawiesić działalność pod warunkiem, że nie zatrudnia pracowników. Spółkę można zawiesić na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Data zawieszenia działalności powinna wskazywać treść uchwały zarządu o zawieszeniu działalności i w tym przypadku nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o zawieszenie w KRS. Czy mogę zamknąć firmę Jednoosobowa działalność gospodarcza Tak. Decyzja o rozwiązaniu firmy należy do właściciela. Może nastąpić w każdym czasie. Spółka cywilna Tak. Decyzja o rozwiązaniu spółki należy do wspólników. Może nastąpić w każdym czasie. Spółka jawna Tak. Rozwiązanie spółki powodują: przyczyny przewidziane w umowie spółki jednomyślna uchwała wszystkich wspólników ogłoszenie upadłości spółki śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika prawomocne orzeczenie sądu. Spółka partnerska Tak. Rozwiązanie spółki powodują: przyczyny przewidziane w umowie spółki jednomyślna uchwała wszystkich partnerów ogłoszenie upadłości spółki utrata przez wszystkich partnerów prawa do wykonywania wolnego zawodu prawomocne orzeczenie sądu. Spółka komandytowa Tak. Rozwiązanie spółki powodują: przyczyny przewidziane w umowie spółki jednomyślna uchwała wszystkich wspólników o rozwiązaniu spółki ogłoszenie upadłości spółki śmierć komplementariusza lub ogłoszenie jego upadłości wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika prawomocne orzeczenie sądu. Spółka komandytowo -akcyjna Tak. Rozwiązanie spółki powodują: przyczyny przewidziane w statucie podjęcie przez walne zgromadzenie uchwały o rozwiązaniu spółki ogłoszenie upadłości spółki śmierć, ogłoszenie upadłości lub wystąpienie jedynego komplementariusza, chyba że statut stanowi inaczej inne przyczyny przewidziane prawem. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Tak. Rozwiązanie spółki powodują: przyczyny przewidziane w umowie spółki uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę w przypadku spółki, której umowa została zawarta przy wykorzystaniu wzorca umowy, również uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki opatrzona przez wszystkich wspólników kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym ogłoszenie upadłości spółki inne przyczyny przewidziane prawem. Prosta spółka akcyjna Tak. Rozwiązanie spółki powodują: przyczyny przewidziane w umowie spółki uchwała walnego zgromadzenia o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę, chyba że przeniesienie siedziby ma nastąpić do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa strony – umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a prawo tego państwa to dopuszcza wyrok sądu wydany na żądanie akcjonariusza lub członka organu spółki, jeżeli osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe albo zachodzą inne ważne przyczyny wywołane stosunkami spółki wskazujące, że dalsze funkcjonowanie spółki wiązałoby się z pokrzywdzeniem akcjonariuszy lub byłoby sprzeczne z dobrymi obyczajami ogłoszenie upadłości spółki inne przyczyny przewidziane prawem. Spółka akcyjna Tak. Rozwiązanie spółki powodują: przyczyny przewidziane w statucie uchwała walnego zgromadzenia o rozwiązaniu spółki ogłoszenie upadłości spółki inne przyczyny przewidziane prawem. Jak formalnie rozwiązać firmę Jednoosobowa działalność gospodarcza Zakończenie działalności gospodarczej musi zostać zgłoszone do CEIDG w ciągu 7 dni od zakończenia działalności. Spółka cywilna Należy złożyć wniosek o wyrejestrowanie spółki cywilnej z rejestru REGON. Musi być opatrzony podpisami wszystkich wspólników (bądź pełnomocnika). Wniosek należy złożyć w ciągu 7 dni od daty uchwały o rozwiązaniu spółki. Powinna zostać dołączona kopia uchwały o rozwiązaniu spółki przez wszystkich wspólników. Spółka jawna Sposoby rozwiązania spółki: przeprowadzenie postepowania likwidacyjnego – spółka musi zgłosić do KRS otwarcie likwidacji inny niż likwidacja sposób zakończenia działalności spółki – wymagana jednomyślność wspólników. Spółka partnerska Spółka komandytowa W każdym wypadku rozwiązanie spółki wiąże się z koniecznością złożenia wniosku o wykreśleniu spółki z KRS. Spółka komandytowo-akcyjna Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Prosta spółka akcyjna Spółka akcyjna Trzeba przeprowadzić postępowanie likwidacyjne. Z chwilą otwarcia likwidacji spółka ma obowiązek występowania w obrocie pod zmieniona firmą – do dotychczasowego oznaczenia należy dołączyć słowa „w likwidacji”. Spółka musi zgłosić do KRS otwarcie likwidacji. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego trzeba złożyć wniosek o wykreślenie spółki z KRS. Przeczytaj: jak zakończyć działalność i wykreślić firmę z CEIDG jak zakończyć działalność i wykreślić spółkę z REGON jak rozwiązać i zlikwidować spółkę wpisaną do KRS. Zamówienia publiczne, które są realizowane przez oddziały (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) współtworzą całość doświadczenia wykonawcy (tj. spółki), który może się nimi niewątpliwie posługiwać w innych postępowaniach, np. jako wykazanie spełniania warunku udziału w zamówieniu, którym jest doświadczenie. Oddział przedsiębiorcy a zamówienia publiczne Zgodnie z przepisami ustawy przez pojęcie wykonawcy należy rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (tzw. ułomna osoba prawna), która ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego, złożyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamówienia publicznego. Co jest jednak istotne w tej definicji – wykonawca musi posiadać zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych, a więc zdolność do składania oświadczeń woli, nabywania praw i zaciągania zobowiązań ( tak: KIO w wyroku z dnia 15 maja 2009 r., KIO/UZP 567/09; KIO w wyroku z dnia 28 października 2009 r., KIO/UZP 1313/09).Jeśli chodzi o osoby fizyczne i osoby prawne, nie ma w tym zakresie żadnych dodatkowych wymagań (oczywiście, tacy wykonawcy muszą spełniać warunki udziału w postępowaniu i nie mogą podlegać wykluczeniu, ale to już temat na inny artykuł…). Jeśli zaś chodzi o pozostałe jednostki organizacyjne, nieposiadające osobowości prawnej, to ich udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w roli wykonawcy, uzależniony jest od tego, czy na mocy przepisów odrębnych wyraźnie przyznano takim jednostkom organizacyjnym zdolność Forum Zgodnie z definicją oddziału przedsiębiorcy, zawartą w o swobodzie działalności gospodarczej oddziałem przedsiębiorcy jest wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Treść tej definicji wskazuje, że oddział nie stanowi samoistnego podmiotu prawa. Wprawdzie jest jednostką wyodrębnioną organizacyjnie, a nawet posiada pewien margines samodzielności, ale to nie przesądza o statusie oddziału jako podmiotu prawa. Żaden przepis ustawy nie przyznaje mu zdolności prawnej, a zatem nie może stać się samodzielnym. Oddział nadal jest „częścią” spółki macierzystej. Jest jej jednostką zależną - nie ma osobowości prawnej i w sensie podmiotowości prawnej nie jest innym bytem niż sam przedsiębiorca, który go utworzył. W związku z tym wszelkie czynności dokonywane przez oddział odbywają się w ramach szeroko pojętej podmiotowości spółki. Brak jest podstaw do twierdzenia, iż wykonywanie zamówień przez oddział Spółki jest poza obszarem działalności samego przedsiębiorcy. Podkreślić należy, że zamówienia, które są realizowane przez oddziały (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) współtworzą całość doświadczenia wykonawcy (tj. Spółki), który może się nimi niewątpliwie posługiwać w innych postępowaniach, np. jako wykazanie spełniania warunku udziału w zamówieniu, którym jest konsekwencji powyższego uznać należy, że oddział Spółki nie może skutecznie samodzielnie złożyć oferty bądź zaciągać jakiekolwiek zobowiązania w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, chyba że działa w imieniu i na rzecz samego Wyrok KIO z dnia 27 lutego 2009 r. (sygn. akt KIO/UZP 163/09) Uchwala KIO z dnia 11 kwietnia 2011 r. (sygn. akt KIO/KD 28/11) Polecamy serwis: Zamówienia publiczne Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Oddział przedsiębiorcy zagranicznego to forma prawna prowadzenia działalności gospodarczej zarezerwowana dla podmiotów zagranicznych, które chcą otworzyć oddział swojej firmy w Polsce. Jak prawidłowo dokonać rejestracji oddziału w KRS oraz do celów podatkowych? Oddział jest tańszym rozwiązaniem niż spółka córka, ponieważ nie musi mieć kapitału zakładowego oraz nie ponosi się zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Z drugiej strony oddział jest tylko wyodrębnioną organizacyjnie częścią przedsiębiorcy, nie ma osobowości prawnej, nie daje możliwości prowadzenia działalności przed rejestracją (taką możliwość daje sp. z „w organizacji”), wreszcie oddział nie ma zdolności sądowej. Przedsiębiorca zagraniczny ponosi pełną nieograniczoną odpowiedzialność za działalność oddziału. Oddziały są wykorzystywane przez globalne holdingi finansowe, nieruchomościowe lub inwestycyjne. To odpowiednia forma, gdy podmiot dopiero wchodzi na polski rynek albo prowadzi wyspecjalizowaną działalność. Przedsiębiorca może założyć kilka oddziałów na terenie Polski. Oddziały mogą tworzyć przedsiębiorcy z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego i tych państw, które zapewniają polskim przedsiębiorcom zasadę wzajemności, co regulują odpowiednie umowy międzynarodowe. W razie wątpliwości, czy państwo spełnia ten wymóg, warto skontaktować się z polskim biurem handlowym w tym kraju, np. w ambasadzie. Sprawdź: INFORLEX SUPERPREMIUM Ponieważ wiele zasad i ograniczeń w funkcjonowaniu oddziału wynika z praktyki obrotu (ze względu na niewielką regulację ustawową), planując otwarcie oddziału warto zwrócić się o pomoc do prawnika, specjalisty z zakresu prawa gospodarczego. Rejestracja oddziału Oddział podlega rejestracji w KRS. W celu rejestracji, do wniosku KRS-W10 należy załączyć: umowę spółki zagranicznego przedsiębiorcy lub inny dokument stanowiący podstawę działania przedsiębiorcy zagranicznego (dalej jako: umowa spółki); dokument potwierdzający rejestrację w zagranicznym rejestrze, jeśli podmiot jest wpisany do takiego rejestru; uchwałę przedsiębiorcy zagranicznego o utworzeniu oddziału. Uchwałę podejmuje organ reprezentujący przedsiębiorcę – np. zarząd. Uchwała musi wskazywać siedzibę oddziału, adres oraz osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w ramach oddziału (dalej jako: osoba upoważniona). Osoba upoważniona ma również zdolność reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w sądzie; notarialnie poświadczony wzór podpisu osoby upoważnionej; zgodę osoby upoważnionej na powołanie; przysięgłe tłumaczenie wszystkich obcojęzycznych dokumentów. Dla urzędowych dokumentów zagranicznych (w tym aktów notarialnych) wymagana jest ich legalizacja, następująca według przepisów wewnętrznych danego państwa. W przypadku dokumentów pochodzących z państw będących stroną konwencji haskiej z 1961 r. zamiast legalizacji dokumenty można opatrzeć klauzulą apostille. W praktyce możliwość skorzystania z apostille dotyczy większości państw europejskich. W przypadku złożonych struktur prawnych, sąd rejestrowy może żądać przedstawienia dokumentów dla wszystkich podmiotów tworzących daną strukturę (np. dla niemieckiej spółki komandytowej XYZ GmbH & Co. KG sąd może wezwać do dostarczenia kompletu dokumentów wraz z tłumaczeniami przysięgłymi dla spółki komandytowej, komplementariusza i komandytariusza). Firma oddziału musi zawierać firmę przedsiębiorcy zagranicznego wraz z tłumaczeniem jego formy prawnej na język polski (np. XYZ GmbH Sp. z oddział w Polsce). Przedmiot działalności oddziału musi się pokrywać z przedmiotem działalności przedsiębiorcy zagranicznego. Opłata od wniosku o wpis oraz o ogłoszenie wpisu wynosi 600 zł. Wniosek składa się do sądu właściwego ze względu na siedzibę oddziału. Procedura „jednego okienka” Dla oddziałów nie działa procedura „jednego okienka”: wraz z rejestracją w KRS nie jest automatycznie nadawany NIP. Konieczne jest złożenie wniosku do właściwego ze względu na adres siedziby oddziału tzw. dużego urzędu skarbowego (np. I lub II Mazowieckiego US dla oddziału z siedzibą w Warszawie). Niektóre urzędy (np. MUS) akceptują zgłoszenia identyfikacyjne na formularzu NIP-8, inne żądają NIP-2 – warto przed złożeniem zgłoszenia dopytać się o praktykę danego urzędu. Wniosek jest wolny od opłat, a NIP nadawany jest w terminie do 7 dni (w praktyce to 2-3 dni). Oddział może rozliczać VAT naliczony bezpośrednio w Polsce. W celu rejestracji oddziału jako podatnika VAT należy złożyć do urzędu skarbowego formularz VAT-R. Aby rejestracja była możliwa, oddział musi prowadzić działalność opodatkowaną, a także posiadać w Polsce zasoby ludzkie i techniczne potrzebne do działania, przy czym, w związku z zaostrzeniem prawa podatkowego, urzędy skarbowe skłonne często kontrolować spełnianie wymogów. Przedsiębiorca zagraniczny ma obowiązek prowadzić dla oddziału oddzielną rachunkowość w języku polskim oraz sporządzać sprawozdania finansowe i składać je do KRS. Roczne sprawozdanie finansowe oddziału uważa się za zatwierdzone, jeżeli zostało zatwierdzone sprawozdanie przedsiębiorcy zagranicznego, obejmujące dane sprawozdania finansowego tego oddziału. Likwidacja oddziału Do likwidacji oddziału przedsiębiorcy zagranicznego stosuje się odpowiednio przepisy o likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie omawiając dokładnie tej procedury warto zauważyć dwie istotne odmienności: dla otwarcia likwidacji konieczna jest uchwała organu reprezentującego przedsiębiorcę zagranicznego o likwidacji oddziału; dokumentacja pracownicza oddziału przedsiębiorcy zagranicznego po zakończeniu likwidacji musi pozostać na terenie Polski. Autorzy: Kancelaria Prawna Skarbiec, specjalizująca się w przeciwdziałaniu bezprawiu urzędniczemu, w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych oraz optymalizacji podatkowej Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Postępująca globalizacja coraz widoczniej wpływa na ludzkie życie, w tym na rozwój biznesu i przedsiębiorczości. Innowacyjne technologie, możliwość nieograniczonego kontaktu oraz dostęp do nowoczesnych środków transportu, pozwalają przedsiębiorcom cieszyć się nowymi możliwościami, zarówno w gospodarce o zasięgu lokalnym jak i tym międzynarodowym. Dzięki temu, coraz więcej firm decyduje się na nawiązywanie współpracy z przedsiębiorstwami zagranicznymi. W tej jednak sferze, należy zachować szczególną ostrożność – zawarcie umowy z zagranicznym przedsiębiorcą może przysporzyć wielu problemów, gdyż w razie konfliktu interesu z kontrahentem zagranicznym, sądowe dochodzenie swoich praw, może okazać się bardzo kłopotliwe. Mając na uwadze powyższe, trzeba pamiętać, że zawarcie umowy z zagranicznym przedsiębiorcą musi zostać bardzo dobrze przemyślane, tj. należy porozumieć się i wynegocjować wszystkie kluczowe dla danej umowy kwestie, jeszcze przed zawarciem umowy. Jest to o tyle ważne, że próba renegocjacji ustaleń umownych w późniejszym etapie, może stać się niemożliwa, natomiast dochodzenie swoich racji przed sądem – bardzo utrudnione. Aby uchronić się przed nieuczciwymi praktykami handlowymi kontrahenta zagranicznego, należy zwrócić uwagę na prawidłową konstrukcję umowy, a także odpowiednio ją zabezpieczyć. Na co więc należy szczególnie uważać przed podpisaniem umowy? Potwierdzenie danych kontrahenta Przed przystąpieniem do negocjacji, pierwszą czynnością jaką powinien wykonać przedsiębiorca, jest dokładne sprawdzenie potencjalnego kontrahenta. Wszelkie najistotniejsze informacje, można wyszukać w specjalnych rejestrach przedsiębiorców poszczególnych państw. Zawierają one podstawowe dane identyfikujące firmę, tj. tryb prowadzenia przedsiębiorstwa (np. rodzaj spółki), dokładny jej adres, informacje o wspólnikach i reprezentacji firmy, wysokość kapitału, a także informacje o zadłużeniu podmiotu, postępowaniach upadłościowych, ugodowych czy windykacyjnych. Ważne!Dane w rejestrach zazwyczaj uzupełniane są bezpośrednio przez samych przedsiębiorców, co wiąże się z ryzykiem, że informacje o firmie, będą nieprawdziwe lub nieaktualne. Zaleca się więc potwierdzić owe dane u samego źródła (przedsiębiorcy) oraz porównać z informacjami znajdującymi się w internecie (np. na giełdach internetowych, porównywarkach, wyszukiwarkach firm itp.). Negocjacje kontrahentów oraz oświadczenia stron Przed rozpoczęciem wykonania umowy, bądź zlecenia jej sporządzenia, należy przeprowadzić negocjacje z kontrahentem. Jeżeli okaże się, że warunki proponowane przez druga stronę, będą nie do przyjęcia, zaoszczędzony zostanie wysiłek i pieniądze poświęcone na przygotowanie umowy. Na wstępie umowy, warto umieścić oświadczenia i zapewnienia stron, czyli twierdzenia kontrahentów dotyczące faktów, składane w celu nakłonienia drugiej ze stron do zawarcia umowy oraz zagwarantowania prawidłowości wykonania przyszłych zobowiązań. Na popularności zdobywa również instytucja preambuły, stosuje się ją szczególnie przy zawieraniu złożonych umów. Preambuła służy przede wszystkim właściwemu zrozumieniu intencji, zamiarów oraz celów stron kontraktu, ma również istotne znaczenie interpretacyjne. Jakie są najistotniejsze elementy umowy? Najważniejszymi elementami każdej umowy jest jej przedmiot, termin realizacji kontraktu, oraz wynagrodzenie. Dodatkowo, w przypadku umowy dotyczącej wykonania dzieła czy dostawy – określenie specyfikacji towaru oraz jego jakości. Prawidłowo skonstruowana umowa, powinna zawierać również zapisy mające na celu ochronę interesów stron w razie nieuczciwego czy nierzetelnego postępowania którejś z nich. Instytucje, które mogą zabezpieczać przedsiębiorców to kary umowne, gwarancje, oświadczenia o poddaniu się egzekucji, warunki zawieszenia oraz rozwiązania współpracy, a także możliwość przedsądowego rozwiązania ewentualnego konfliktu stron. Co więcej, w umowie warto zawrzeć zapisy pomocnicze czy techniczne, ułatwiające każdej ze stron właściwe wywiązanie się z umowy. Takimi zapisami, będą na pewno regulację dotyczące: zasad ponoszenia kosztów związanych z transakcjami; zasad przenoszenia ryzyka utraty, zniszczenia lub uszkodzenia towaru; reklamacji wykonania umowy oraz trybu działania w razie braku zapłaty; postępowania w razie pogorszenia się sytuacji materialnej którejś ze stron; zasad zastrzeżenia prawa własności; zasad dokonywania cesji praw z umowy. Ustalenie powyższych kwestii, będzie na pewno działało na korzyść obu stron. Dzięki nim umowa stanie się bardziej przejrzysta, a dokładne określenie praw i obowiązków stron, zmniejszy ryzyko wystąpienia w przyszłości konfliktów między kontrahentami. Należy pamiętać, że sposób formułowania umów powinien być jednoznaczny, przejrzysty i czytelny. Ważny jest również język użyty do konstruowania treści kontraktu. Zbyt przesadny formalizm, nadużywanie języka prawnego (np. łacińskich paremii) oraz nadmierne obwarowanie umowy klauzulami sprawi, że stanie się ona niezrozumiała dla odbiorcy, co z kolei może skutkować podpisaniem zobowiązania przez przedsiębiorcę bez dokładnej wiedzy o tym, na co się godzi. Umowę należy więc konstruować w sposób jak najbardziej prosty, posługując się językiem używanym w danej branży, natomiast w razie wykorzystania słów czy zwrotów, mogących przysporzyć problemów w interpretacji, zaleca się załączenie do umowy słowniczka pojęć używanych w umowie. Przydatne klauzule oraz gwarancje umowne Duże znaczenie dla ochrony interesów stron, będzie miało zastosowanie w umowie klauzul ochronnych. Najważniejszymi z nich są: Klauzula siły wyższej – w związku z możliwością wystąpienia nadzwyczajnych zdarzeń o charakterze przypadkowym lub naturalnym, tj. żywiołowym, niedających się uniknąć, warto w umowie umieścić klauzulę siły wyższej. Zastosowanie tej klauzuli, pozwoli na stosowny rozkład ryzyka i podział odpowiedzialności między kontrahentami. Klauzula hardship - pozwala na renegocjacje warunków umowy w sytuacji, kiedy w wyniku zaistnienia nieprzewidzianego zdarzenia, dalsza realizacja zobowiązań kontraktowych staje się dla obu stron nieopłacalna. Klauzula ta jest pomocna w sytuacjach, gdy obie strony doznają uszczerbku majątkowego w wyniku różnego rodzaju zewnętrznych i nieprzewidzianych zdarzeń (np. krach na giełdzie, ogólnoświatowy kryzys gospodarczy, wprowadzenie w jednym z państw embarga na towary będące przedmiotami umowy itp.). Klauzula poufności – jeżeli zawarcie danego kontraktu wiąże się z możliwością wyjawienia czy udostępnienia tajemnic przedsiębiorstwa, których ujawnienie mogłoby mieć negatywny skutek finansowy dla jednej ze stron, należy w umowie ująć zapis zobowiązujący drugą stronę do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa. Klauzula incoterms - dotyczy odpowiedzialności stron i ponoszenia ryzyka w obrocie międzynarodowym. Precyzuje szczegóły dostawy towaru: sposób dowozu, zagwarantowanie transportu, oraz warunki jego ubezpieczenia. Klauzula ta odnosi się do reguł opracowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową w Paryżu. Zabezpieczeniem umownych transakcji, będą bez wątpienia różnego rodzaju gwarancje. Wśród nich można wyróżnić: Gwarancję bankową – jest to pisemne zobowiązanie banku do zapłaty beneficjentowi kwoty maksymalnej wskazanej w gwarancji, tj. sumy gwarancyjnej, w przypadku gdy zleceniodawca gwarancji, na którego została wystawiona, nie wywiąże się ze swojego zobowiązania. Gwarancję ubezpieczeniową – stanowi pisemne zobowiązanie gwaranta (zakładu ubezpieczeń), do wypłaty na rzecz beneficjenta gwarancji określonej sumy pieniężnej, na jego żądanie i oświadczenie, w sytuacji, w której dłużnik nie realizuje swoich zobowiązań określonych w umowie wobec beneficjenta. Rachunek escrow – jest to szczególny rodzaj rachunku używanego do rozliczeń pieniężnych. Zabezpiecza on zdeponowane przez strony środki finansowe, które uwalniane są dopiero w momencie spełnienia zobowiązań wynikających z umowy. Instytucja jest szczególnie wskazana w przypadkach, kiedy strony nie mają do siebie zaufania i chcą ograniczyć ryzyko. Jakie są regulacje prawne zobowiązań wynikających z umowy? Zawarcie umowy z zagranicznym przedsiębiorcą, wymaga wskazania w jej treści prawa właściwego dla interpretacji jej zapisów oraz sądu, który będzie rozstrzygać ewentualne spory z niej wynikające. Określenie prawa obowiązującego dla danej umowy, ułatwi ustalanie terminów przedawnienia roszczeń, proces egzekwowania należności, czy też czas trwania ewentualnego postępowania sądowego oraz jego kosztów. Ważne!Aby jeszcze bardziej ułatwić stronom przyszły ewentualny proces sądowy, zaleca się wprowadzenie do umowy klauzuli arbitrażowej, która pozwala rozwiązać spór w sposób tańszy, szybszy, a co za tym idzie skuteczniejszy. Język umowy Mimo, iż to język angielski jest najczęściej używanym językiem na świecie, przy umowach międzynarodowych zaleca się sporządzanie umów w dwóch, a nawet trzech odmianach językowych – w języku polskim oraz w języku kontrahenta, a jeżeli nie jest to angielski, również w tym języku. Takie rozwiązanie będzie miało ogromne znaczenie, kiedy konieczne będzie przeprowadzenie postępowania przed sądem wskazanego w umowie kraju. Sformułowanie umowy w jednym języku, może utrudniać postępowanie dowodowe. Mimo powyższego, aby uchronić się przed problemami interpretacyjnymi, strony mogą uzgodnić, iż angielska wersja językowa będzie dla nich wiążąca. Umowa z przedsiębiorcą zagranicznym - podsumowanie Zawierając umowę z zagranicznym kontrahentem, należy zwrócić uwagę na wiele elementów. Najistotniejsza dla przedsiębiorcy powinna być kwestia, czy ma do czynienia z uczciwym i rzetelnym kontrahentem. Przedsiębiorca, przed przystąpieniem do negocjacji, powinien najpierw dokładnie sprawdzić przyszłego partnera biznesowego. Jeżeli pertraktacje przyniosą pozytywne efekty, przedsiębiorca powinien skupić się na prawidłowości konstrukcji zawieranej umowy. Oprócz podstawowych, obligatoryjnych jej elementów, należy również w sposób optymalny zabezpieczyć wszelkie interesujące przedsiębiorcę kwestie. Wszyscy przedsiębiorcy świadczący usługi na rzecz podmiotów zagranicznych muszą przestrzegać podstawowych zasad dotyczących fakturowania tego typu kilka cennych wskazówek, które pozwolą uniknąć typowych wystawić fakturę dla zagranicznego kontrahenta?Terminy wystawiania faktur za wykonane usługi są takie same zarówno dla kontrahentów krajowych jak i zagranicznych. Dokument ten powinien zostać wystawiony najpóźniej do 15 dnia miesiąca następującego po tym, w którym usługa została wykonana. Faktura może być także wystawiona do 30 dni przed dokonaniem sprzedaży. W przypadku, gdy kontrahent jest podmiotem zagranicznym, usługę należy rozliczyć w deklaracji VAT-7 za okres jej wykonania, a nie wystawienia danych na fakturze zagranicznejDane, które należy zamieścić na fakturze zagranicznej są uzależnione od tego, czy kontrahent jest przedsiębiorcą, czy konsumentem. Jeśli nabywcą jest inna firma, na fakturze wskazuje się stawkę netto. Zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia, nie określa się stawki i kwoty podatku VAT, ponieważ podatek ten rozlicza usługobiorca. W takim przypadku na fakturze powinno znaleźć się sformułowanie „odwrotne obciążenie”. Natomiast jeśli nabywca usługi jest konsumentem, wystawia się standardową fakturę, na której wskazana jest wartość netto oraz kwota podatku, zgodna ze stawkami obowiązującymi w Polsce. Na fakturze muszą znaleźć się również dane sprzedawcy i nabywcy (nazwa, adres, numer NIP), data wystawienia faktury, opis zakresu wykonanej usługi i jej jakim języku wystawić fakturę?Fakturowanie dla zagranicznego podmiotu powinno odbywać się w języku zrozumiałym dla obu stron. Przeważnie dokumenty te sporządzane są w języku angielskim. Rzadko stosuje się język ojczysty kontrahenta. Jeśli przedsiębiorca prowadzi księgę przychodów i rozchodów, powinien posiadać również polską wersję faktury. Podmiot kontrolujący może zażądać dokumentu w języku walutę wskazać na fakturze?Zgodnie z życzeniem kontrahenta zagranicznego, faktura może być wystawiona w obcej walucie. Należy jednak przeliczyć wskazaną kwotę na złotówki oraz pamiętać o tym, że kwota podatku VAT zawsze powinna być wskazana w polskie walucie. Przeliczeń dokonuje się według kursu średniego NBP ogłoszonego w ostatnim dniu roboczym, poprzedzającym dzień wystawienia faktury lub wykonania usługi (w zależności od tego czy faktura wystawiana jest przed sprzedażą, czy też po).Jak ewidencjonować faktury zagraniczne?Wszystkie faktury powinny być ujęte w ewidencji sprzedaży. Nie ma znaczenia, czy wykonanie usługi wiąże się z obowiązkiem rozliczenia VAT, czy też nie. Dokumentacja prowadzona przez przedsiębiorcę powinna również zawierać umowy o współpracy z zagranicznym kontrahentem. Na potrzeby kontroli podatkowej warto gromadzić także wyciągi bankowe oraz korespondencję VEISW przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów zagranicznych, należy pamiętać o tym, że transakcje tego typu mogą być dokonywane tylko, gdy obie strony są aktywnymi podmiotami VAT. Należy to sprawdzić przed wystawieniem faktury. Warto w tym celu skorzystać z wyszukiwarki VEIS.

czy oddział przedsiębiorcy zagranicznego może zawierać umowy